اینکه از مرگ نمی‌ترسم نباید نشونه از شجاعت من باشه ، من آماده ام برای هر لحظه ای که مرگ بخواد به سراغ من بیاد اما به نظرم این قشنگ نیست، این معنای شجاعت نمیده ، به معنی اینه که من چیزی ندارم که براش بجنگم یا بخوام اونو به دست بیارم.

من داخل زندگیم دارم به آدم هایی التماس میکنم که بمونن که اونا منو نمی‌خوان مثل مامان ، بابا، خواهرم، دوستام و ...

این التماس به خاطر این نیست که دوستشون دارم بخاطر اینه که میترسم از اینکه تنها بمونم، طرد بشم

امیدوارم کسی اینو نخونه